Μία σωστά δομημένη αποθεραπεία βοηθά, μεταξύ άλλων, να επανέλθει η θερμοκρασία του σώματος βαθμιαία σε προ της άσκησης επίπεδα, να ελαττωθεί το παραγόμενο γαλακτικό οξύ στους μύες και να ομαλοποιηθεί η μεταφορά οξυγόνου στους ιστούς. Στη διεθνή βιβλιογραφία ο όρος που περιγράφει την προθέρμανση είναι αυτός του warmup, θέλοντας να περιγράψει τη διαδικασία αύξησης της θερμοκρασίας στο σώμα. Ο αντίστοιχος όρος που έως τώρα επικρατεί στις περισσότερες αναφορές είναι αυτός του cooldown. Παρ’ όλα αυτά, τα τελευταία έτη έχει αρχίσει να χρησιμοποιείται ο όρος warmdown θέλοντας πιο δόκιμα να περιγράψει τη σταδιακή μείωση της θερμοκρασίας που επιχειρείται στην αποθεραπεία (“warmdown”) και όχι το «κρύωμα» του οργανισμού (“cooldown”). Υπό αυτή την έννοια, θα μπορούσε η αποθεραπεία να χαρακτηριστεί και ως αποζέσταμα, όρος που δε συνηθίζεται στα ελληνικά, αν και θα ήταν δόκιμος.
Παρακάτω παρατίθενται οι συνδεόμενες με την αποθεραπεία φυσιολογικές αλλαγές (Fox, E. L., Mathews, D. K., 1981; Noble, B. J., 1986):
- Οι μηχανισμοί ελέγχου της καρδιακής συχνότητας, του όγκου παλμού, της πίεσης αίματος και της αναπνοής δεν υποχρεούνται να υποστούν ταχείες και απρόβλεπτες μεταβολές. Όλα επανέρχονται στα προ της άσκησης επίπεδα βαθμιαία.
- Εξασφαλίζεται η γρήγορη απομάκρυνση του γαλακτικού οξέος από τους μύες και την κυκλοφορία του αίματος.
- Τα επίπεδα οξέωσης στο σώμα επιστρέφουν πιο γρήγορα σε επίπεδα ισορροπίας.
- Σταδιακά αναπροσαρμόζεται ο θερμορυθμιστικός μηχανισμός σε συνθήκες ηρεμίας.
- Προλαμβάνεται η λειτουργία του "συστήματος ψύξης" ("coolingsystem") όταν το σώμα είναι σε ζεστό περιβάλλον και μειώνεται η "ψύξη", όταν το σώμα είναι σε κρύο περιβάλλον.
- Ελαχιστοποιούνται φαινόμενα, όπως η μετά την άσκηση κόπωση και βράχυνση, ειδικά σε άτομα απροπόνητα.
- Αυξάνεται ο ρυθμός ανάκαμψης των μυών μετά από προπονήσεις και τάξεις ομαδικών μαθημάτων άσκησης.
Μία ολοκληρωμένη αποθεραπεία πρέπει να έχει ένα μέρος ήπιας κινητοποίησης ή/και κινήσεων στον χώρο που είτε είναι αντίστοιχες με αυτές της προθέρμανσης σε μικρότερη ένταση και πιο αργή ταχύτητα είτε εμπεριέχουν μετακίνηση στον χώρο με απλές ασκήσεις που σταδιακά επαναφέρουν την αναπνευστική λειτουργία στα προ της άσκησης επίπεδα. Το τελευταίο μέρος της αποθεραπείας πρέπει πάντα να εμπεριέχει παθητικές στατικές διατάσεις στις οποίες ο ασκούμενος θα παραμένει για 10-20 περίπου δευτερόλεπτα ανά άσκηση. Οι ασκήσεις αυτές πρέπει να καλύπτουν όλες τις μυϊκές ομάδες που προπονήθηκαν στο κυρίως μέρος. Παρακάτω παρουσιάζονται οι βασικές κατηγορίες από τις οποίες μπορεί να αντλήσει στοιχεία ο προπονητής ώστε να δομήσει μία ολοκληρωμένη αποθεραπεία.
| Αποθεραπεία στο GRT |
| Movements from Warm up |
Mobilization |
Stretching |
| Κινήσεις και ασκήσεις που χρησιμοποίησε ο προπονητής στην προθέρμανση, θα μπορούσαν αρχικά να εκτελεστούν στο πρώτο μέρος της αποθεραπείας σε μικρότερο εύρος, ένταση και ταχύτητα |
Ασκήσεις ήπιας κινητοποίησης σε μικρότερο εύρος από την προθέρμανση και πιο αργή ταχύτητα θα μπορούσαν να εκτελεστούν ώστε σταδιακά να μειωθεί η καρδιακή συχνότητα, να επανέλθει ο ρυθμός αναπνοής σε προ της άσκησης επίπεδα και να μειωθεί η γενική μυϊκή ένταση από το κυρίως μέρος |
Η αποθεραπεία αποτελεί το καταλληλότερο μέρος της προπονητικής μονάδας για εφαρμογή των παθητικών στατικών διατάσεων και πρέπει πάντα να αποτελεί το τελευταίο μέρος της προπόνησης |
| Η μίξη κινήσεων και ασκήσεων και από τις 3 κατηγορίες είναι θεμιτή |
